राशिफल

मृत्युदण्डलाई जितेर आएका उमेशले १४ वर्षपछी परिवार भेटे

 न्यूज विराट
मृत्युदण्डलाई जितेर आएका उमेशले १४ वर्षपछी परिवार भेटे

जनकपुर, माघ १३–जनकपुरधाम विमानस्थलमा १४ वर्षपछि भेट भएका दम्पतीको अवस्था हेर्नलायक देखिन्थ्यो । विमानस्थलबाट बाहिरिनेबित्तिकै भएको भेटमा दुवै जना समाजको पर्वाहै नगरी अँगालोमा बेरिएर रूवाबासी गर्दै थिए । घरपरिवारका सबैले माया मारिसकेका धनुषाका उमेश साउदी अरेबियामा मृत्युदण्डबाट जोगिएर चामत्कारिक तरिकाले स्वदेश फर्किएका हुन् । स्वदेश फर्किएपछि जनकपुरधाम विमानस्थलमा ओर्लिएका उमेशले श्रीमती र परिवारलाई आफ्नो आँखाको अगाडि देख्दा आफूलाई सम्हाल्नै सकेनन् ।

विदेशमा उमेशलाई अदालतबाट मृत्युदण्डको सजाय सुनाइएकाले माया मारिसकेको श्रीमान्लाई पुनः आफ्नै साथमा पाउँदा श्रीमती सञ्जु त झन् भावविह्वल बनिन् । आँखाबाट खुुसीको आँसुका धारा बगाउँदै दुवै जना निकै बेरसम्म अँगालोमा बाँधिइरहे । उक्त क्षणमा घरका सबै सदस्यको आँखामा आँसु थामिएन । साढे १ बजे भनिएको फ्लाइट डिले भएर ३ बजेतिर मात्र जनकपुर पुग्दा सञ्जु र छोराहरूमा भने छटपटाहट देखिन्थ्यो । विमानबाट झरेर बाहिरने क्रममा उमेशले आफूलाई सम्हाल्नै सकेनन् । जब उनलाई सञ्जु र छोराहरूले देखे, उनीहरू सबै जना दौडिएर अँगालो मार्न पुगे । उनीहरू धेरै बेर रोइरहे, खुसीको आँसु उमेश, सञ्जु र छोराहरूले झारिरहे ।

१३ वर्षभन्दा बढी समय श्रीमान् उमेशको पर्खाइमा बिताएकी सञ्जु आफ्ना दुई छोराहरू कमलेश र हितेशसँगै जनकपुर विमानस्थलमा पर्खिरहेका थिए । उनीसँगै उमेशका भतिजाहरू, जेठो साढु राजकरण यादव, सासू दुर्गीदेवी र आफन्तजनसमेत उमेशको स्वागतका लागि विमानस्थल कुरिरहेका थिए । उमेश झर्नुअघि नै विमानस्थल पुगेकी श्रीमती सञ्जुले भनिन्, ‘श्रीमान् आइपुग्नुभयो, योभन्दा ठूलो केही छैन ।’ अब श्रीमानसँगै बसेर छोराहरूलाई पढाउने उनको अबको योजना छ ।

सन् २००६ मा साउदी अरेबिया जाँदा छोरा हितेश १७ दिनका मात्रै थिए । जेठा छोरा कमलेश यादव चार वर्ष पुगेका थिए । उमेश विदेश गएपछि जेलमा परे । श्रीमती सञ्जु यादव माइत गइन् । कमला नगरपालिका– ३, माचीका उमेशको नयाँ जीवन मिलेको छ । उमेशको ससुरालीचाहिँ सिरहाको कर्जन्हा नगरपालिका– ७, मरेवा टोल हो । सञ्जु माइतमा ८ वर्ष बसिन् । छोराहरू दुवैलाई माइतमै लगिन् । सञ्जु त्यतिबेलाको अवस्था सम्झिन्छिन्, ‘सासूससुराले बस्छौ भने बस, माइत जान्छौ भने पनि जाऊ, तिम्रो खुसी भने, त्यसपछि छोराहरू लिएर माइत गएँ ।’

माइतमा ८ वर्ष बसेपछि छोराहरूलाई पढाउन समस्या भयो । त्यहाँबाट धनुषाको क्षीरेश्वरनाथ नगरपालिका महेन्द्रनगरमा आफ्नो भिनाजु राजकरण यादव थिए । उनी त्यहीँ बस्न थालिन् । मजदुरी गर्न थालिन् । दुवै छोरालाई पढाउन थालिन् । अहिले जेठो छोरा १७ वर्ष र कान्छो १३ वर्षका छन् । कमलेश अहिले कक्षा ८ मा महेन्द्रनगरकै प्रगति शिशुसदन बोर्डिङ स्कुलमा पढ्छन् । हितेशचाहिँ सरस्वती बोर्डिङ स्कुलमा कक्षा ३ मा पढ्छन् ।

सम्बन्धित समाचार

विराटको सङ्कलन केन्द्र विराटनगरको भट्टिमोडमा स्थापना, अब घरमै बसेर बिरामीले रिपोट पाउने

विराटनगर । विराटनगरको दक्षिणी क्षेत्र र सीमावर्ती भारतीय बिरामीहरूलाई स्थानीय स्थरमा स्वास्थ्य सेवा पु¥याउने उद्देश्यले विराट नर्सिङ होम भित्र रहेको विराट इन्टरनेशनल डाईग्नोस्टिक ल्याब प्रा.लि. ले रगत सङ्कलन केन्द्र स्थापना गरेको छ ।विराटले आइतबार विराटनगर...

बुद्धोदय सहकारीको निक्षेप ११ करोड १ लाख

विराटनगर । विराटनगर महानगरपालिका ३ मा रहेको बुद्धोदय बचत तथा ऋण सहकारी संस्था लि. ले आर्थिक वर्षमा ११ करोड भन्दा बढी रकम निक्षेप गर्न सफल भएको छ ।सहकारीको विराटनगरमा आइतबार भएको १४ औं वार्षिक साधरण...

विराट एक्स्पोको तयारी पुरा, ३६१ वटा स्टल रहने

विराटनगर । सातौं संस्करणको विराट एक्स्पोको तयारी पुरा भएको छ । मंसिर २९ देखि पुस ६ गतेसम्म विराटनगर महानगरपालिका–१४ स्थित डिग्री क्याम्पस (पुरानो हवाई फिल्ड)मा हुन लागेको एक्स्पोको तयारी पुरा भएको आइतबार पत्रकार सम्मेलन गरी...

रोटरी क्लबले मनायो बालबालिकासँग अन्तराष्ट्रिय अपाङ्गता दिवस

विराटनगर, १७ मंसिर । रोटरी क्लब अफ विराटनगर डाउनटाउनले अन्तराष्ट्रिय अपाङ्गता दिवस मनाएको छ । क्लबले अपाङ्गता भएका बालबालिकाहरुसँग ३१ औँ अन्तराष्ट्रिय अपाङ्गता दिवस मनाएको हो । पिटर प्यान प्ले पेन स्कूलको सहयोगमा क्लबले सीपी...